Macht, wat is macht, waarom wil je macht, hoe denken jullie hoe je aan macht komt en hoe snel kan het weer verdwijnen? Iedereen heeft wel een ander idee van macht en hoe het te gebruiken, de een maakt er misbruik van, de ander gebruikt het slim, maar één foute zet en het is klaar, alles is weg. Maar hoe kan je dit uitbeelden, acteren, nadoen? Dit alles hebben wij in een workshop mogen doen en leren. Het was luisteren en luisteren en maar luisteren, tot op een gegeven moment we eindelijk mochten beginnen. "Doe je voor als normaal." "Doe je voor als CEO van een groot bedrijf." "Doe je voor als een bedelaar." Toen een stukje acteren regisseren en dirigeren. "Maak een eigen toneelstukje met je groepje waarin de macht van het ene naar het andere moment wisselt tussen de 2 hoofdpersonen." Dit was interessant want geen van ons uit het groepje had dit ooit gedaan dus het was een bijzondere leuke ervaring. Om 18.00 moesten we naar het Ostadetheater voor de show waar we op voorbereid waren, Richard |||, een klassieker van William Shakespeare maar dan totaal van onze tijd.

Deze theatervoorstelling is geregisseerd en bewerkt door Rina Mushonga en Marleen Kruithof en het theatergezelschap bestaat uit Quinty Appel, Laura Bakker, Rashid Dijks, Sanne van der Ende, Trix van Erkel, John Hellenberg, Janneke Jansen, Sabrina van Loon, Naomi Noltes, Niek Putman, Annemijn Sluijs en Zimme Weijmer. Het stuk is gebaseerd op een stuk van Shakespeare. De voorstelling is geïnspireerd op populaire series als Game of Thrones en House of Cards. Een verhaal over het verlangen naar macht en charmante, corrupte leiders. 

Om te beginnen geef ik gelijk mijn mening: ik vond het acteerwerk prima gedaan, er waren af en toe rare acties die goed werden uitgevoerd door hen als hun personage, zoals andermans gezicht likken of in andermans gezicht spugen, maar aangezien de nog zo jonge leeftijd van de acteurs en actrices werd dat wel goed uitgevoerd. Verder vond ik dat ze goede aanpassingen aan het verhaal hebben gemaakt waardoor het verhaal origineler werd maar het echte verhaal nog steeds duidelijk bleef. Los van dat ze het verhaal al zo goed vertelden trokken ze bij sommige scenes het publiek helemaal in het verhaal zeker de mensen op de eerste rij, waartegen geschreeuwd werd en die ook nog is een keer zijn laten schrikken door een van de acteurs.

Het moment dat we de zaal binnen kwamen lopen stonden de spelers al klaar, er was geen doek. Toen iedereen op een plek zat begon de voorstelling met een korte inleiding waarop het echte verhaal volgde. Dit was een prima verloop want vanwege de korte inleiding zat je direct in het verhaal.

Het decor was wat een beetje aan de magere kant. Er werd alleen gebruik gemaakt van een beamer en hier en daar in het verhaal werd er wel eens een stoel of een tafel gebruikt. Dit vond ik erg jammer aangezien een decor voor een verduidelijking van het verhaal zorgt en nu was het minder duidelijk op welke plaats de scenes zich afspeelde. Wat ik ook erg jammer vond was dat de kostuums allemaal hetzelfde waren (behalve de kleur dan). Een verschil in kostuums kan de hiërarchie verduidelijken waardoor je ziet wie welke rol speelt. Ondanks het magere decor werd er wel goed gebruik gemaakt van de belichting waardoor het publiek ook het verhaal in werd getrokken.

De eerste rij zet gelijkvloers met het podium en daar hebben de acteurs goed gebruik van gemaakt door ze een aantal keren in het verhaal te betrekken. Hierdoor werd het publiek echt het verhaal in getrokken en bleven ze ook opletten. Wat mij ook erg aansprak was dat er Nederlands en Engels werd gesproken en soms ook door elkaar werd gesproken. Dit had voor verwarring kunnen zorgen maar het werd zo goed gebruikt dat het er alleen voor zorgde dat je goed ging opletten op wat er werd gezegd en je jezelf erop betrapte dat je echt diep in het verhaal zat.

Ik reken de voorstelling tot het genre tragedie omdat het verhaal zo op mij en vast ook op meer mensen overkwam. Het was namelijk niet de bedoeling van de acteurs om een komedie te maken alhoewel ze het publiek natuurlijk een aantal keer in de maling hebben genomen. Desondanks brachten ze het verhaal duidelijk over met psychologische diepgang en een dramatisch einde.

Ik zou het zeker aanraden om naar deze voorstelling te gaan maar ik zou wel eerst het foldertje onderaan deze recensie te lezen zodat u een beetje de rode draad van het verhaal heeft.